Ek is tans in die moeilikste deel van my maratonoefening, en dit is moeilik. Die afgelope naweek het ek my voet seergemaak — hopelik niks ernstig nie. Maar enige besering is frustrerend, nie net omdat dit ’n onderbreking is nie, maar ook omdat my gedagtes so vinnig gaan na: “Jy het alweer aangejaag.”

Asof een klein dingetjie weke se konsekwente oefening ongedaan kan maak.

Dit het my weer laat besef hoe maklik ek dink: “Ek is sleg hiermee.”

Daar was byvoorbeeld ’n tyd wat ek oortuig was dat ek sleg is met my resiesvoeding. Ek sou vergeet om te eet, te veel pak, te min pak of verkeerd pak, op gevoel gaan, of nie iets wil vat wanneer dit tyd is nie, bloot omdat ek nie lus is daarvoor nie. Dit het deurmekaar en buite beheer gevoel.

Toe het my afrigter eendag iets eenvoudig gesê: benader jou voeding met dieselfde dissipline as waarmee jy oefen. Met ander woorde: kry ’n plan, en hou daarby — ongeag hoe jy op die oomblik voel.

Die plan was nie perfek nie; dit is steeds nie. Ek het dit gereeld aangepas soos ek uitgewerk het wat vir my werk en wat nie. Ek eksperimenteer steeds. Maar dit is nie eintlik die punt nie. Die skuif het gekom toe ek ophou staatgemaak het op hoe ek voel, en begin het om ’n resies met ’n plan aan te pak. Skielik was ek nie meer “sleg daarmee” nie.

As ek daaroor dink, doen ek dit ook in ander areas van my lewe. Hierdie nuusbriewe, byvoorbeeld. Ek het ’n herinnering op my foon vir elke tweede Vrydag om te begin skryf. Die plan is eenvoudig: reflekteer oor die afgelope twee weke, kies iets wat uitgestaan het, en begin. Ek wag nie vir inspirasie nie.

My oefening werk op dieselfde manier. Ek onderhandel nie daagliks daarmee nie. Ek volg die plan, waarvoor ek my afrigter moet bedank, en ek daag op.

So miskien is dissipline nie iets wat jy óf het óf nie het nie. Miskien is dit iets baie meer prakties.

Miskien is dit die skuif van:
“Ek is sleg hiermee”
na
“Solank ek dit kan beplan, kan ek dit doen.”

En dit voel soos ’n baie beter plek om te begin.

#Dissipline #Maratonoefening #Konsekwentheid #Denkskuif #VertrouDieProses