Blog

Skaars voet by die deur in nou die dag, hoor ek hoe my man en jongste seun besig is om te gesels. Hulle was besig om ‘n rekenaarspeletjie te bespreek, toe ek hierdie sin — natuurlik heeltemal uit konteks uit — vang: _“Wanneer alles belangrik is, dan is niks belangrik nie.” _ Nogal ‘n openbaring en ‘n half vir ‘n dertien-jarige, het ek gedink. Maar, hierdie is dieselfde kind wat ‘n paar jaar gelede, die “We’re proudly cashless”-bordjie by ‘n vakansieoord intens bestudeer het en toe gevra het: “Is dit nou een of ander manier vir hulle om te sê dat hulle arm is?” Ek het dus al geleer om sulke helder oomblikke van hom te verwag. ...

So nou en dan tref ek ’n muur. Dit voel asof ek al alles probeer het, die probleem van elke moontlike hoek af benader het, en asof net mooi niks werk nie. Die probleem voor my voel swaar en onoplosbaar — ek brand vas. Teen dié tyd het ek geleer dat die uitweg nie altyd is om harder te probeer nie. Soms is dit eerder om te praat. Hardop te praat. ...

Gewoonlik twee keer ’n jaar bied MCM ’n couch-to-5k-program aan. Die idee is eenvoudig, maar bemagtigend: kry iemand van die bank af en aan die hardloop, hopelik so ver as 5 km, in agt weke. Die laaste program vir vanjaar het onlangs afgeskop en die van ons teenwoordig by ons weeklikse baansessie het van die nuwe mense ontmoet op hulle eerste Saterdag van die program. Daardie oggend was een van die vrouens vroeg daar. Sy wou nie alleen loop nie; ek het toe aangebied om saam met haar te stap. Aanvanklik het ek te vinnig geloop, maar ek kon darem redelik vinnig by haar pas inval. Ek het al vergeet hoe dit is om nuut te wees! ...

Een van my gunsteling dinge om te sê, is: “Onthou, jy kies dit wat jy nie verander nie.” Ek sê dit dikwels wanneer ek iemand hoor kla oor ’n veranderbare situasie, maar niks daaraan doen nie. En ek herinner myself daaraan wanneer ek vasgevang voel in ’n frustrerende, aanhoudende situasie. Dis ’n bitter sin om aan te kou. Elke keer wanneer ek daaraan dink, kan ek sommer die “Maar, maar, maar…” in my binneste hoor borrel. ...

Verlede week, terwyl ek in die kar gewag het vir my kinders, het my man vir my ’n boodskap gestuur: “ Ek wil weer gaan kyk na ’n ander kar vanmiddag.” (Ons is opsoek na ’n tweedehandse voertuig om syne te vervang, en dalk een wat ons oudste ook sal kan gebruik terwyl hy leer bestuur.) Ek het daardie dag nie baie lekker gevoel nie, en het teruggeantwoord, “ Ek wou bietjie gaan lê het wanneer ek net nou terug is by die huis.” ...

Dit lê al ’n geruime tyd op my hart om meer in Afrikaans te skryf. Ek weet net nie regtig hoe om dit aan te pak nie. Ek wil nie my Engelse lesers vervreem of verloor nie, maar ek weet ook nie of ek kans sien om twee stukke elke keer te doen nie. By die Afrikaans 100-konsert by Hoërskool Randburg het ek weer besef hoe belangrik dit eintlik is. As ek nie self in Afrikaans skryf nie, gaan my kinders waarskynlik ook nie, en dan waarskynlik hul kinders ook nie… en so gaan dit voort. ...

Ek het nou al ’n paar mense na aan my verloor. Iets wat my nog altyd opgeval het wanneer iemand doodgaan is hoe vreemd die tyd raak. Dis asof jy in jou eie borrel vasgevang is terwyl die res van die wêreld steeds voort skarrel, selfs al voel jy soms die drang om te skree: “Hoor hier, mense, staan net vir eers ’n rukkie stil terwyl ek myself probeer uitpluis.” ...

Die liggaam gebruik proteïene vir: die groei en herstel van weefsel, selle en spiere, die instandhouding van gesonde vel, hare en naels, die vervaardiging van hormone, die vervaardiging van nie-essensiële aminosure, die ondersteuning en bevordering van ’n gesonde immuunstelsel, die afbreek van voedsel en ondersteuning van ’n gesonde spysvertering stelsel, en as ’n bron van energie Om al hierdie funksies suksesvol te kan verrig is die aanbevole hoeveelheid per kilogram liggaamsgewig van elke essensiële aminosuur wat ons nodig het: ...

Die voedsel piramide was deel van my graad 3’tjie se lewensvaardighede werk verlede week. Hulle leer dat proteïene soos boublokkies is, en dat dit is wat ons liggaam gebruik om ander selle mee te maak. Dis waar. Proteïene is ’n essensiële nutriënt - ’n boublok - wat ons liggaam nodig het nuwe selle te vervaardig en beskadigde selle te kan vervang. Elke liewe sel in ons liggaam bevat proteïene. Proteïene bestaan uit aminosure wat in lang kettings aanmekaar vas is. Daar is twintig verskille tipes aminosure en die orde en kombinasie van aminosure is wat die funksie van proteïene bepaal. Ons liggaam het al twintig verskillende aminosure nodig, maar kan nege van hierdie twintig nie self vervaardig nie. Dit beteken dat ons hierdie nege moet inneem deur dit wat ons eet. Hierdie nege aminosure staan bekend as die essensiële aminosure. ...

Baie glo hierdie. Sommige glo dit so sterk dat hulle nie eers wil begin probeer nie. Wanneer iets oor iemand se gewigverlies geskryf word op sosiale media is daar amper altyd kommentaar in die lyn van “Ja, dis alles goed en wel, maar dis die afhou wat die probleem is.” Jis, ek het ’n broertjie dood hieraan. Ek daag hierdie siening uit en glo dat die enigste manier vir dit om nie waar te wees nie, is om daardie “Vettie”-etiket van jouself af te ruk en te verbrand. Dis nie net jou lewenswyse wat moet verander nie, maar ook jou identiteit.