2022/2023-Training-Cycle

Die liewe vinnige einde (vervolg) Vanoggend se oefensessie was besonderlik uitdagend. Jateen het dit goed gedink om vir my presies dieselfde sessie spesifikasie as laas week Woensdag te gee - wat ek reken ’n goeie ding is. Ek sukkel om te versnel gedurende die laaste derde van ’n hardloop sessie. En as sagteware ingenieur glo ek dat een van die maniere om ’n probleem aan te spreek, is om jouself so gereeld as moontlik daarmee te konfronteer. Dus … my houding vanoggend was om die bul by die horings te pak en vandag se uurlange “vinnige einde”-sessie my alles te gee. ...

Ek het nie gister gedraf nie want hoe meer ek probeer het om by die pad uit te kom, hoe meer het ek myself in die badkamer bevind. Lateraan het ek maar my oefenklere gaan uittrek en aanvaar dat ek nie ’n 45-minute draf gaan kan deursien nie. Dit wil vir my voorkom asof ek weereens met ’n blaas- of urienweg-onsteking sukkel. Dis óf dit óf die amper 5 cm groot sist wat in Maart maand tussen my blaas en baarmoeder gevind is wat nou weer probleme gee. Ek moes in Mei maand gegaan het vir ’n opvolg hiervoor, maar tóé het dit vir my gevoel asof dit beter raak, en ek het net-net begin oefen vir die marathon – toe gaan ek nie… Ek het darem nou geskrik en ’n afspraak vir volgende Woensdag gemaak (wat die vroegste afspraak was wat ek kon kry). ...

Vanoggend se oefening was ’n uur-lange draf - gemaklike pas, niks vreemds of nuut nie. Ek bekommer dat ons nou weer begin met oefensessies van ’n uur of meer in die middel van die week. Dit blý maar iets wat vir my moeilik is om in te pas. Maar dis óók nou weer waar die verbintenis lê. Nè? As alles net die hele tyd maklik was om in te pas en te doen, hoe gaan ek groei? ...

Vanoggend was ek lus om te gaan draf, maar, o wee, die reën was iets vreesliks gewees. Ek het by ons kombuis eiland gestaan, reeds geklee om te draf, en die reën deur die venster dopgehou. Rondom ons hek, die ene waar ek sou moes deur om buite te kom, het die water poele gestaan. Ek kon al die water in my skoene en tussen my tone voel — ek is geensins lief vir nat skoene nie. ...

Vanoggend was ek maar lui gewees om op te staan en te gaan draf. Gisteraand het ek te laat gaan slaap en gevolglik nie lank genoeg geslaap nie. Ek dink dit was maar die rede vir my traagheid. My oefensessie vandag was ’n 40-minute gemaklike draf. My verwagte pas was 8:49; ek het heelwat stadiger gedraf teen 9:38. Alhoewel ek nie graag wou gaan oefen nie, het ek tog my sessie geniet. Omdat ek moeg opgestaan en gevoel het, het ek myself nie gedruk nie. Ek het net rustig gedraf vir die voorgeskrewe 40 minute en my eie geselsskap geniet. ...

Ek voel dat wanneer ek 5 km (of korter) draf, ek my oranje marathon hempie moet aantrek. Dis sodat, wanneer ek afdraai by die 5 km bordjie, ander nie dink ‘Dis hoe vêr sy al kan draf’ nie. (Net ’n grappie…) My man reken ek kan dit net vir een jaar doen anders begin dit raak soos iemand wat in 2023 nog ’n 1999 jool hempie aantrek. Vandag se oefening was 40-minute maklike draf. Ek het vir gedeeltes van vanoggend se draf myself wel so bietjie gedruk. Dis seker nie wat ek moes doen nie. Die voorskrif was dat vandag se sessie maklik moet wees. Ek neem aan dit beteken ek het vanoggend se oefening gefaal. ...

Ek wens die weer in Kaapstad twee weke terug het gelyk soos die weer vanoggend in Johannesburg. Daar is min dinge so lekker soos om buite te draf wanneer dit saggies reën - al is die versoeking groot om verder te slaap. Vanoggend se oefening was ’n 10 km draf teen ’n verwagte gemaklike pas van 9:02. Ek het effens vinniger gedraf teen 8:44. Vroeër hierdie week het ek vir Jateen gesê: “Ek glo nie ek is al reg om 10 km te draf nie.” Vanoggend se draf was moeilik gewees. Ek reken nog steeds ek is eintlik nie heeltemal reg al nie. Die moegheid vang my nog en ek is ook seer van Donderdag se been oefeninge. Maar ek het dit gemaak. ...

Ek voel nog nie 100% na laas naweek se marathon nie. Die moegheid vang my nog – ek sal maklik die hele dag om slaap indien ek die kans gegun sou word - en ek is verbaas om bietjie na-marathon “blues” te hê. Ek vermoed dat ek heelwat sout verloor het tydens die marathon. Ek sukkel normaalweg met sout en lae bloeddruk, maar voel uitermatig sleg ten spyte daarvan dat ek doelbewus sout probeer aanvul. Ek ondervind ook dat ek nog steeds sukkel met swelling, wat blykbaar ook verwant kan wees aan lae sout. Ek hou al hierdie goed so goed as wat ek weet hoe dop, en ek reken as ek volgende week nog steeds so voel dan moet ek maar professionele hulp inwin. ...